Τετάρτη, 25 Μαΐου, 2022

Εγγραφή στο Newsletter

Limassol Today - Asset 10
ΑΡΧΙΚΗΣΤΗΛΕΣINCOGNITOΣBetter the devil you know than the devil you don't, είπε ένας...

Better the devil you know than the devil you don’t, είπε ένας σοφός

Στη φύση το ερωτικο καλεσμα των διαφόρων ειδών ακολουθει ένα μοτίβο που λίγο πολύ είναι το ίδιο σε όλα τα είδη. Τα αρσενικά ή τα θηλυκά, αναλόγως, προτού ζευγαρώσουν προσπαθούν να εντυπωσιάσουν το υποψήφιο ταίρι τους. Άλλοτε με τις φωνητικές τους ικανότητες, άλλοτε με την επίδειξη των σωματικών τους ικανοτήτων, με τα φανταχτερά χρώματα στα φτερά αν πρόκειται για πτηνά, κ.ο.κ. Η διαδικασία προσέλκυσης ερωτικού συντρόφου στο ανθρώπινο είδος, δεν διαφέρει και πολύ από τη διαδικασία που ακολουθούν τα υπόλοιπα μέλη του ζωϊκού βασιλείου.

Γράφει ο Ινκόγνιτος

Ας δούμε ένα υποθετικό σενάριο παίρνοντας τα πράγματα από την αρχή. Γνωρίζονται δυο άνθρωποι, στην ατμόσφαιρα υπάρχει μια έλξη, υπάρχει μια χημεία ρε παιδί μου μεταξύ τους. Αρχίζουν και οι δυο να προσπαθούν να εντυπωσιάσουν ο ένας τον άλλο. Προσέχουν και την παραμικρή λεπτομέρεια. Δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό. Οι προσπάθειες αλληλοεντυπωσιασμού συνεχίζονται με αμείωτη ένταση.

Μέχρι που αρχίζει να τριγυρίζει στο μυαλό και των δυο μια σκέψη… Λες; Μήπως να δοκιμάζαμε να περάσουμε στο επόμενο επίπεδο; Αυτό της συγκατοίκησης; Στην αρχή είναι και οι δυο λίγο διστακτικοί. Λίγο να σηκώνεται τη μια ο ένας να γυρίσει σπίτι του τα μαύρα μεσάνυχτα, λίγο ο άλλος να σκέφτεται: Πως θα γίνει δηλαδή, εξ αποστάσεως; Οπότε παίρνουν τη μεγάλη απόφαση και το ρίσκο να συγκατοικήσουν, διότι όπως και να το κάνουμε υπάρχει ένα ρίσκο σε τέτοια ζητήματα. Εκεί που περιμένεις η συγκατοίκηση να σου βγει σαν ένα κοκτέιλ sex on the beach με ομπρελίτσα και κερασάκια, σου βγαίνει αψέντι με φλόγες.

Τέλοσπαντων προχωρούν στη συγκατοίκηση. Τον πρώτο καιρό όλα είναι τέλεια. Όταν θέλει ένας από τους δυο να «αεριστεί» βγαίνει στη βεράντα. Όταν πηγαίνει κάποιος από τους δυο στην τουαλέτα, φροντίζει μετά που θα τελειώσει να την καθαρίσει να βάλει αποσμητικό χώρου. Το πρωί μετά που θα πλύνουν τα δόντια τους βάζουν τις οδοντόβουρτσες τους στο ποτήρι δίπλα στον νιπτήρα. Αν έχει μείνει λίγη οδοντόπαστα στον νιπτήρα την καθαρίζουν. Μαζεύουν τα ρούχα τους, δεν αφήνουν τα παπούτσια τους δεξιά-αριστερά στο σπίτι. Γενικά οι συνθήκες συγκατοίκησης μοιάζουν σαν να ζουν μαζί, δυο άνθρωποι με σύνδρομο ψυχαναγκαστικής διαταραχής (OCD).

Με τον καιρό χαλαρώνουν. Αρχίζουν να αποδέχονται ο ένας τον άλλο όπως είναι στην πραγματικότητα. Αν κάποιος από τους δυο δεν προλάβει να βγει στη βεράντα, δεν έγινε και κάτι. Αν ξεχάσει να βάλει αποσμητικό χώρου στην τουαλέτα, απλά ανοίγει ο άλλος το παράθυρο. Αν αφήσουν την οδοντόπαστα ανοιχτή και την οδοντόβουρτσα στο μπάνιο, λένε δεν πειράζει μωρέ, βιαζόταν να φύγει το πρωί. Αν αφήσει κάποιος από τους δυο τα αθλητικά παπούτσια στην είσοδο, μετά που γύρισε από το γυμναστήριο, απλά τα μαζεύεις και σιωπάς. Μέχρι που το σπίτι από ‘κει που ήταν σαν πρότυπο σπίτι όπως αυτά που έχει στο ΙΚΕΑ, επικρατεί πια ενας χαμός.

Κάποτε περνά η σκέψη από το μυαλό και των δυο: Τι ήθελα τη συγκατοίκηση; Που πήγα και έμπλεξα; Μέχρι και σκέψεις του είδους. Άντε να ξεκουμπιστεί ο ένας απ’ τους δυο να βρούμε την υγειά μας.

Η δύναμη της συνήθειας όμως αγαπητοί μου είναι μεγάλο πράγμα. Σύνδρομο της Στοκχόλμης λένε. Αρχίζεις να συγχωρείς τα πάντα,να μην σε νοιάζει για την ακαταστασία που επικρατεί στη ζωή σου, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Μην σου πω ότι αρχίζει να σου αρέσει και να τη βρίσκεις.

Άσε τώρα, που να τρέχετε, φτου και ξανά απ’την αρχή. Έχετε μάθει τα χούγια ο ένας του άλλου και στο τέλος γίνεστε κάτι σαν το γιν και γιανκ.

Ακριβώς σ’αυτό το κομβικό σημείο είμαστε στην Κύπρο. Μετά από 10 σχεδόν χρόνια να θέλουμε να αλλάξουμε «συγκάτοικο»; Πάμε καλά; Τώρα που έχουμε μάθει τα χούγια του; Τώρα που έχουμε συνηθίσει τη μυρωδιά του; Τώρα που έχουμε συνηθίσει να πηγαίνει στην τουαλέτα να αφήνει την πόρτα ανοικτή και ούτε το καζανάκι να μην τραβά; Τώρα που τα έχουμε κάνει όλα μπουρδέλο, αν και στα σοβαρά μπουρδελα υπάρχουν κανόνες λειτουργίας, που ακολουθούνται ευλαβικώς; Τώρα που ξέρουμε ότι θα ανοίξουμε το ψυγείο και το μόνο που θα βρούμε είναι ένα μισοφαγωμένο σάντουιτς της περασμένης βδομάδας; Τώρα που έχουμε συνηθίσει να τρώμε πίτσα και να πίνουμε μπυρες μπροστά στην τηλεόραση και να μην μαζεύουμε τα κουτιά και τα άδεια μπουκάλια αν δεν γίνουν στοίβες; Τώρα που πλένουμε τα δόντια μας και η οδοντόπαστα έχει φτάσει μέχρι τον καθρέφτη του μπάνιου; Τώρα που κάνουνε μπάνιο και δεν υπάρχει καθαρή πετσέτα και χρησιμοποιούμε χαρτοπετσέτες;

Συγχωράτε με, ήθελα να γράψω τη λέξη όραμα, οραματίζομαι ή κάτι τέτοιο φανταζί αλλά δεν έβγαινε έτσι έγραψα το «τώρα». Γι’ αυτό σας λέω, που να τρέχουμε, να πάμε που; Στους τρεις «στενότατους συνεργάτες» του συγκατοίκου ή στον άλλο που παίζει να βγει στο δρόμο ξυπόλυτος και να επικαλεστεί το τάδε άρθρο του Συντάγματος και τη δίνα απόφαση δικαστηρίου;

Νίκαρε αγάπη μου, τώρα που γνωριστήκαμε, που έχουμε συνηθίσει ο ένας τον άλλο που πας; Νικ αγάπη μου ακολούθησε τον δρόμο που χάραξαν ο Βλαδίμηρος και ο Ταγιπ. Κάνε μια συνταγματική μεταρρύθμιση και μείνε ισόβιος πρόεδρος. Τόσες και τόσες φορές έχουμε ξεχειλώσει το Σύνταγμα, μια ακόμη τι πειράζει; Αν κάποιοι πάλι σώνει και καλά θέλουν εκλογές, ας κάνουμε εκλογές για αντιπρόεδρο ή για υφυπουργό παρα τω προέδρω. Στη δημοκρατία ως γνωστό δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Νικ μας αξίζεις και σου αξίζουμε.

ΠηγήIncognitos

Μην το χάσεις

Journal

Δείτε επίσης