Limassol Today - Diagwnismos Ltbanner
Τρίτη, 4 Οκτωβρίου, 2022

Εγγραφή στο Newsletter

Limassol Today - Asset 10
ΑΡΧΙΚΗΣΤΗΛΕΣΟΠΤΙΚΗ ΓΩΝΙΑΓιατί κανονικοποιούμε με τόση ευκολία όπλα, βία και ματσίλα;

Γιατί κανονικοποιούμε με τόση ευκολία όπλα, βία και ματσίλα;

Αποκαλυπτικές οι εποχές, αποκαλυπτική και η ιεράρχηση των προτεραιοτήτων μας

Προσεχώς «θα πεθάνουμε όλοι» είναι η φασάρα που ζούμε τα τελευταία δύο και κάτι χρόνια με τον παρανοϊκό κόβιτ, την κλιματική κρίση στο ζενίθ και τώρα και με τον εκκολαπτόμενο… τρίτο παγκόσμιο και βασικότατη ευχή για την ώρα είναι τουλάχιστον να μην βρεθεί το άφρον εκείνο χέρι που θα πατήσει το κουμπί, το διαβόητο εκείνο κουμπί που θα μας μετατρέψει δυτικούς και μη δυτικούς ανθρώπους σε αστερόσκονη σε λίγα μόνο δευτερόλεπτα και καληνύχτα.

Κι αν είναι να γίνει μπαμ και κάτω και όλοι μαζί ταυτόχρονα να γίνουμε αστερόσκονη, ας γίνει να τελειώνουμε, το πιθανότερο όμως είναι ότι οι μισοί θα πρέπει να μείνουμε πίσω να ζήσουμε ατελείωτη φρίκη και παράνοια και η πραγματικότητα είναι πως δεν μας παίρνει, δεν βγαίνουμε, πόση δυστοπία και πόση ιστορία να ζήσουμε σε μία μόνο ζωή, basta!

Όσο αποκαλυπτικές πάντως είναι οι εποχές και οι χρονικές συγκυρίες που ζούμε άλλο τόσο αποκαλυπτικές αποδεικνύονται και οι συμπεριφορές, οι στάσεις και οι αντιδράσεις που σε τέτοιες εποχές κρισάρας υιοθετήσαμε οι άνθρωποι. Είναι φυσικά και τα σόσιαλ που «εκδημοκρατικοποιούν» τις κοινωνίες μας και που καθημερινά ξεγυμνώνουν και φανερώνουν όλες τις τάσεις και τις νοοτροπίες μας. Άλλοτε για καλό τις φανερώνουν, άλλοτε όχι και για πολύ… καλό, αφού η οχλοβοή δεν συνεπάγεται απαραίτητα με υγιή ελευθερία της έκφρασης, ας είναι όμως!

Ας είναι! Υπάρχουν κοινωνίες που ούτε σόσιαλ επιτρέπουν, ούτε μέινστριμ μίντια. Πράγμα ορθολογιστικά κακό, αν είσαι άτομο που πιστεύει σε στοιχειώδη, πανανθρώπινα ουμανιστικά δικαιώματα και αξίες, που αυτές τις μέρες για περίπατο μεγάλο έφυγαν. Όσο κι αν η αντικειμενικότητα δεν σταματά να αποδεικνύεται τεράστιος ως μύθος, το να ιεραρχείς την ελευθερία στην έκφραση ως ορθότερη και δικαιότερη της φίμωσης είναι αντικειμενικά σωστό, δεν είναι; Φυσικά και είναι!

Όπως ορθολογιστικά σωστά είναι και πολλά άλλα αυτονόητα πράγματα που, στο χάος των τελευταίων ημερών, έπαψαν να θεωρούνται αυτονόητα και αμφισβητούνται. Το χειρότερο είναι ότι έπαψε να θεωρείται αυτονόητο ότι ο πόλεμος είναι κακός, από όπου κι αν προέρχεται και οποτεδήποτε κι αν γίνεται! Δυστυχώς, για περισσότερες από τρεις εβδομάδες γινόμαστε καθημερινά μάρτυρες μιας σοκαριστικά οπισθοδρομικής στρατοκαβλίασης και μιας απύθμενα αρρωστημένης εξύμνησης των όπλων και της βίας, που τουλάχιστον στις «πολιτισμένες» κοινωνίες του σήμερα και ανάμεσα σε ανθρώπους που δεν ήταν ακροδεξιών αντιλήψεων, νομίζαμε ότι τέτοιες νοοτροπίες και αντιλήψεις είχαν ξεπεραστεί και είχαν θαφτεί στα σκοτεινά ντουλάπια της ιστορίας προ πολλού. Νομίζαμε!

Ζήσαμε να το δούμε κι αυτό λοιπόν, το ξέπλυμα του πολέμου και τη δικαιολόγησή του, όχι από γελοίους ανθρωπάκους στην εξουσία όπως ο αειμνήστου ηλιθιότητας Μπους Ντάμπολγιου Τζούνιορ αλλά από ανθρώπους που υποτίθεται ότι ανέκαθεν στέκονταν απέναντι στον πόλεμο! Η μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση στην Ευρώπη μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, βλέπετε, που βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη στην Ουκρανία δεν θεωρήθηκε ικανοποιητική τραγωδία για να δικαιούμαστε να αναφερθούμε σ’ αυτήν ως τέτοια και τελείωσε. Ίσως φυσικά και να είναι προϊόν προπαγάνδας όλες αυτές οι ροές προσφύγων… 

Κι αυτό, αφού, για ορισμένους νεοφώτιστους δικαστές ενός πολύ περίεργου «δικαίου», πρέπει να γίνονται συγκρίσεις, βαθμολογήσεις και διαβαθμίσεις μεταξύ των πολέμων και μετά να μιλάμε! Να λέμε ότι ναι μεν ο Πούτιν βομβαρδίζει τώρα την Ουκρανία αλλά δείτε τι έγινε και εδώ και εδώ και εδώ. Πού ήμασταν τότε και τότε και τότε να μιλήσουμε; Άσε που ο Πούτιν «έχει… τους λόγους του και βομβαρδίζει!». Λες και ο πόλεμος δεν είναι παντού και πάντοτε τρομακτικός, λες και επειδή δεν μιλήσαμε τότε και τότε και τότε (που αρκετοί μιλήσαμε) τώρα πρέπει να σωπάσουμε!

Κι αφού πρέπει να βαθμολογήσουμε τον πήχυ της τραγωδίας και μετά να μιλήσουμε, ας το κάνουμε κι αυτό λοιπόν: Μιλάμε για μια πολύ τρομακτική περιφερειακή σύρραξη η οποία δυστυχώς παρουσίασε (και συνεχίζει να παρουσιάζει) δυνητικά χαρακτηριστικά για να μεγαλώσει όσο καμία άλλη σύρραξη των τελευταίων, πολλών, δεκαετιών.

Πού ήμασταν τόσα χρόνια που τόσοι άλλοι πολέμοι μαίνονται, διερωτήθηκαν «ανθρωπιστές» στο ίντερνετ που είχαν το στομάχι να παρουσιάζουν την Ουκρανία σε meme ως… το ευτυχισμένο κοριτσάκι που εισπράττει τη διεθνή προσοχή και… καλοπερνά γελαστή έχοντας σωθεί! Η Ουκρανία να καλοπερνά γελαστή έχοντας σωθεί! Πόσο ανατριχιαστικά αγκυλωματικό! Πόσο προσβλητικό για τους ανθρώπους που τώρα, σήμερα, καίγεται το σπίτι τους και η χώρα τους.

Ας αναλύσουμε και ας προσπαθήσουμε να ερμηνεύσουμε, ναι! Ας μιλήσουμε για το πρωτοφανές ανακάτεμα της παγκόσμιας οικονομικής τράπουλας κι ας ψάξουμε τα αίτια και τις αφορμές. Ας μην αγνοούμε όμως τόσο επιδεικτικά τον ελέφαντα στο δωμάτιο εστιάζοντας επίμονα και εμμονικά στα κατά τόπους διάσπαρτα ελεφαντάκια και το σημαντικότερο, ας μην κανονικοποιούμε με τόση ευκολία όπλα, βία και ματσίλα! Όπα! Τι πάει τόσο εξωφρενικά λάθος με τόσο μεγάλη μερίδα «πολιτισμένων» συνανθρώπων μας; 

O tempora, o mores!

Μην το χάσεις

Journal

Δείτε επίσης